Boeken uitlenen, het blijft lastig. Aan de ene kant mag niemand je preciousss aanraken, aan de andere kant: #spreadthebooklove. Dit zijn de acht emotionele fases die je daarbij doorloopt.

 

1. Extreem enthousiasme

Echt, je gaat dit boek zó geweldig vinden! Je moet het echt NU lezen zodat we er zo snel mogelijk zo lang mogelijk over kunnen praten!

2. Impulsieve gulheid
Natuurlijk mag je mijn boek lenen! Ik heb het toch al uit. Nee echt, dat maakt niet uit, sharing is caring! Ik ben zo gul!

3. Plotselinge achterdocht
Wacht eens even… Hoe weet ik dat jij de goede intenties hebt met mijn boek? Zeg, houd jij eigenlijk wel van lezen? Waarom haal je het niet gewoon bij de bibliotheek? Of mag je daar geen lid meer van zijn omdat je de boeken zo mishandelde?

4. Paranoïde angst
Ga je het in díe tas stoppen? Naast je flesje water dat kan lekken en die pen die afgeeft? Oh nee, je gaat er zeker ook ezelsoren in maken? Of het in bad lezen en het randje in het water laten zakken? Of het per ongeluk verliezen in de trein? Wat als ik mijn boek nooit meer terug zie?!

5. PANIEK
Wat heb ik gedáán?!?!?!

6. Enorme spijt
Elke keer als ik naar mijn boekenkast kijk, heb ik alleen oog voor die lege plek waar mijn geweldige boek altijd prijkte. Ik had nóóit in mijn hoofd moeten halen om het boek überhaupt uit te lenen. Had ik nou maar gewoon gedaan alsof ik het niet kon vinden…

7. Verlatingsangst
Hoe groot is de kans dat mijn boek nu op het strand is en beschadigingen oploopt door het zoute zeewater – of erger, gekaapt wordt door een stelletje analfabete meeuwen? Wat ga ik doen als ik het boek niet terugkrijg, een andere lezen? Blegh.

8. Onwillige acceptatie
Nou ja, ik had het toch al gelezen. En ik heb ook het e-book. Het gaat prima met me. Nee echt, het is goed zo.

* racet naar de boekwinkel om een nieuw exemplaar te kopen* 

Bron: Bustle